Esperanto, een taal voor de hele mensheid

Esperanto, de taal van hoop, werd eind 19de eeuw door Dr Zamenhof ontwikkeld om de contacten tussen de mensen te verbeteren. Het moest een wereldhulptaal worden die voor alle mensen makkelijk te leren is, ongeacht hun afkomst en moedertaal.

120 jaar Esperanto

Toen Dr Zamenhof in 1887 het Esperanto ontwierp, hoopte hij dat deze taal de volkeren dichter bij elkaar zou brengen en oorlog en vijandigheid zou doen afnemen. Nu, 120 jaar later, is het Esperanto in alle landen der wereld gekend. Het succes is echter wisselvallig. Het lijkt steeds meer dat het Engels de wereldtaal wordt, maar de invloed van het Esperanto mag niet worden onderschat.

Een neutrale taal

Een vaak gehoorde kritiek op het aannemen van het Engels als internationale taal, is dat hierdoor in de internationale commerciële en politieke betrekkingen de Engelstaligen bevoordeeld zijn. Zij kunnen immers onderhandelen in hun moedertaal, terwijl de anderen het in een aangeleerde taal moeten. Bovendien is het engels niet de gemakkelijkste taal om te leren, omwille van de vele vage fonemen.

Het Esperanto is in die zin wél neutraal, dat het niet de taal is van een bepaald volk. Er zijn in de wereld wel mensen die het Esperanto als moedertaal hebben, doch dat zijn meestal geïsoleerde gezinnen binnen een land met een totaal andere landstaal.

In deze reeks artikeltjes heb ik geprobeerd een korte presentatie van het Esperanto te geven, met de mogelijkheid er al de beginselen van te leren.

Esperanto leren

Wie de taal echt wil leren, kan best avondcursus volgen, of door zelfstudie het uit boeken te proberen. Tegenwoordig kun je ook via internet online cursus Esperanto volgen, mét verbetering van huistaken!

Oefening baart kunst

De beste manier om Esperanto te leren, is natuurlijk de praktijk. In een aantal grote steden bestaan Esperantoverenigingen, waar je geleidelijk in de kennis van de taal kunt ingroeien.

Er bestaan ook talrijke Esperantotijdschriften en verschillende radioprogramma’s.